Sorgarsaga litla mannsins

(r ensku blai)

   Fundum okkar bar saman A.B.C.- veitingahsi nlgt Marmaraboganum. Hann sat ar vi bor ti horni og var fjarska raunamddur svip. etta var ltill maur vexti me strt yfirvararskegg og fremur illa til fara. Hann minnti einna helst tndan sau.
   g settist vi bori andspnis honum, rtt ann mund er jnustustlkan kom til a taka diskinn sem hann hafi loki vi a bora af.
   "Var a nokku fleira?" spuri hn.
   "g --- g held a g fi mr steikt egg".
    "Eitt steikt egg", sagi jnustustlkan og sneri sr a mr. egar hn hafi teki mna pntun og svifi brott, leit litli maurinn mig og spuri kurteislega:
    "Afsaki, en gtu r sagt mr hvort essi klukka arna er rtt?"
   g leit ri mtt. "J, hn er a."
   "etta var g hrddur um," sagi litli maurinn. "akka yur fyrir." a var eins og hann tlai a segja eitthva meira. en kom jnustustlkan aftur og setti disk me eggi bori fyrir framan hann.
   "etta er hrilegt," sagi hann.
   "Hva er hrilegt?" spuri g.
   Litli maurinn tti egginu fr sr og hallai sr fram.
   "r lti t fyrir a vera besti maur;" sagi hann. "g held a g biji yur um a lisinna mr. --- annig er ml me vexti, a g er a ba eftir konunni minni."
   "N, j," sagi g, "og hn er auvita of sein. Hvers vegna ekki a ba dlti lengur? r viti hvernig kvenflk er."
   "J, en g er binn a ba nstum v fjra tma."
   "Fjra tma?" endurtk g.
   "J, fjra tma. Vi mltum okkur mt hr klukkan hlf tv, og g hef bei hr allan tmann san."
   Mr var orfall. Sjlfur er g kvntur, en g hafi aldrei heyrt geti um nokkurn mann, sem myndi ba fjrar klukkustundir eftir konunni sinni.
   Litli maurinn hltur a hafa s aumkunarsvipinn augum mr, v a hann fltti sr a bta vi:
   "a er n ekki vanalegt, a g urfi a ba svona lengi. g hef aldrei bei lengur en hlftma eftir henni, en etta skipti, sji r til, bei g fyrst hlftma, en pantai svo hdegisverinn minn. --- egar g hafi loki sningi og konan mn var enn komin, hugsai g sem svo, a best vri fyrir mig a halda heimleiis. En uppgtvai g, a g komst ekki heim, v a konan mn hafi gleymt a lta mig f ... g hafi gleymt a taka me mr peninga, g vi. ar af leiandi gat g ekki borga reikninginn."
   "Hvlk vandri," sagi g, "en ..."
   "Svo a g hugsai me mr, a a vri best a f sr meira a bora. jnustustlkurnar kra sig ekki um a flk sitji hr n ess a panta neitt. Svo a g ba um pylsur og kartflur. g fr mr hgt vi a bora, en samt var klukkan ekki nema rj egar g var binn. pantai g eitthva vibt --- og stuttu mli sagt hef g veri a bora allan tmann. g er binn a f soin egg, steikt egg, kaffi, tmatspu og ost, bjr og gosdrykki, samlokur og tvo ea rj bolla af tei. En n er svo komi, eins og r skilji, a g mjg erfitt me a komast undan. Brtt verur veitingahsinu loka, og egar upp kemst, a g get ekki borga, verur sent eftir lgreglunni. "Hann fl andliti hndum sr. "etta skal vera sasta sinn sem g mli mr mt vi konuna mna Lyons-veitingahsi."
   "Lyons?" sagi g. "etta er ekki Lyons. etta er A.B.C."
   Litli maurinn spratt ftur.
   "Hva segi r? A.B.C.?" hrpai hann. ", g hef bei rngu veitingahsi. Hva g n a gera?"
   Hann virtist grti nst.
   "Reyni a jafna yur," sagi g. "g skal borga reikninginn yar."
   Gleisvipur kom andlit litla mannsins. Hann greip hnd mna og rsti hana.

   ", akka yur fyrir. En hve r eru gur. r veri a lta mig f heimilisfangi yar. --- Frken!" kallai hann. "Reikninginn minn, reikninginn minn."
   jnustustlkan kom a borinu og rtti honum reikninginn.
   "tta skildingar og nu pence," sagi hann.
   "Verra gat a veri," sagi g.
   ur en fimm mntur voru linar, hafi hann borga reikninginn, stungi nafnspjaldi mnu vasann og var otinn braut.                               ____________________________________

    Hlfum mnui sar kom g inn Lyons-veitingahs grennd vi Marmarabogann.  Um lei og g fkk mr sti, tk g eftir glegum manni, sem sat vi nsta bor. Andspnis honum sat lgvaxinn maur og sneri a mr baki.
   Allt einu heyri g ann lgvaxna segja: "r lti t fyrir a vera besti maur. g held a g biji yur um a lisinna mr. annig er ml me vexti, a g er a ba eftir konunni minni ... "


.S. 11. jl 2022. Birt Almanaki jvinaflagsins 1972.
 

Almanak Hsklans